Melisa i Mięta
Melisa używana była w medycynie już 2000 lat temu. Pochodzi znad Morza Śródziemnego, chociaż w stanie dzikim rośnie również w Azji Środkowej. Jej naturalne środowisko to obrzeża lasów, zarośla, cieniste wąwozy.
Nasiona wysiewamy do skrzynek wczesną wiosną a następnie w połowie maja wysadzamy na miejsce stałe w rozst. 40 x 30.
W kuchni i medycynie używane są liście i wierzchołki pędów. Ich uszczykiwanie rozpoczynamy w lipcu, przed kwitnieniem całej krzewinki. Ukazujące się kwiaty trzeba szybko ścinać, gdyż w przeciwnym wypadku melisa zatraci swój cytrynowy aromat. Po przycięciu roślina wypuszcza pędy boczne. Najlepiej spożywać świeże ziele, gdyż suszenie zmniejsza aromat.Melisę dodaje się do sałatek, białego sera, do ryb, drobiu i wieprzowiny. Podnosi smak potraw z ryżu i sosów ziołowych. Może być także wyśmienitym dodatkiem do sałatek owocowych.Liście dodane do herbaty nadają jej cytrynowy smak i aromat. Herbata z melisy działa odświeżająco i uspokajająco, pomaga przy bezsenności i bólach miesiączkowych. Używa się jej przeciwko depresjom, bólowi głowy i dla poprawy samopoczucia. Świeże liście przykłada się w miejscach ukąszeń owadów, gdyż mają działanie przeciwobrzękowe. Często w ogrodach sadzi się melisę na rabatach traktując ją jako roślinę ozdobną.
Mięta znana już była w starożytności, gdzie uznawano ją za symbol gościnności. Bardzo ceniona za swój orzeźwiający i pokrzepiający zapach. W Europie uprawiana już w Średniowieczu.
W stanie dzikim roślinę najczęściej można spotkać w miejscach cienistych i wilgotnych. U nas często uprawiana w ogródkach ze względu na swoje przyprawowe i lecznicze właściwości.Może być uprawiana na stanowiskach słonecznych jak i półcienistych koniecznie wilgotnych. Nasiona wysiewamy na rozsadniku w kwietniu - maju. Na miejsce stałe sadzonki wysadzamy jesienią. Miętę można również rozmnażać z odrostów bocznych, które sadzi się wczesną wiosną lub w sierpniu na głębokość 6- 7 cm, w rozst. 40 x 30 cm.
Największe zastosowanie mają liście, które zbieramy sukcesywnie. Dodaje się je do sałatek, dań warzywnych i mięsnych, sosów, syropów i deserów. Stanowią wyśmienity dodatek do sałatek owocowych, napojów, ponczów. Dodanie listka mięty do koktajlu nada mu aromatyczny i oryginalny wygląd.Herbatka z mięty polecana jest przy dolegliwościach przewodu pokarmowego i wątroby, pobudza apetyt i zapobiega stanom zapalnym. Działa łagodząco przy migrenach, bólach głowy, nieżycie dróg oddechowych. Napar z mięty stosuje się jako napój orzeźwiający. W ogródku miętę warto uprawiać w pobliżu róż, gdyż odstrasza mszyce.
Melisa używana była w medycynie już 2000 lat temu. Pochodzi znad Morza Śródziemnego, chociaż w stanie dzikim rośnie również w Azji Środkowej. Jej naturalne środowisko to obrzeża lasów, zarośla, cieniste wąwozy.
Nasiona wysiewamy do skrzynek wczesną wiosną a następnie w połowie maja wysadzamy na miejsce stałe w rozst. 40 x 30.
W kuchni i medycynie używane są liście i wierzchołki pędów. Ich uszczykiwanie rozpoczynamy w lipcu, przed kwitnieniem całej krzewinki. Ukazujące się kwiaty trzeba szybko ścinać, gdyż w przeciwnym wypadku melisa zatraci swój cytrynowy aromat. Po przycięciu roślina wypuszcza pędy boczne. Najlepiej spożywać świeże ziele, gdyż suszenie zmniejsza aromat.Melisę dodaje się do sałatek, białego sera, do ryb, drobiu i wieprzowiny. Podnosi smak potraw z ryżu i sosów ziołowych. Może być także wyśmienitym dodatkiem do sałatek owocowych.Liście dodane do herbaty nadają jej cytrynowy smak i aromat. Herbata z melisy działa odświeżająco i uspokajająco, pomaga przy bezsenności i bólach miesiączkowych. Używa się jej przeciwko depresjom, bólowi głowy i dla poprawy samopoczucia. Świeże liście przykłada się w miejscach ukąszeń owadów, gdyż mają działanie przeciwobrzękowe. Często w ogrodach sadzi się melisę na rabatach traktując ją jako roślinę ozdobną.
Mięta znana już była w starożytności, gdzie uznawano ją za symbol gościnności. Bardzo ceniona za swój orzeźwiający i pokrzepiający zapach. W Europie uprawiana już w Średniowieczu.
W stanie dzikim roślinę najczęściej można spotkać w miejscach cienistych i wilgotnych. U nas często uprawiana w ogródkach ze względu na swoje przyprawowe i lecznicze właściwości.Może być uprawiana na stanowiskach słonecznych jak i półcienistych koniecznie wilgotnych. Nasiona wysiewamy na rozsadniku w kwietniu - maju. Na miejsce stałe sadzonki wysadzamy jesienią. Miętę można również rozmnażać z odrostów bocznych, które sadzi się wczesną wiosną lub w sierpniu na głębokość 6- 7 cm, w rozst. 40 x 30 cm.
Największe zastosowanie mają liście, które zbieramy sukcesywnie. Dodaje się je do sałatek, dań warzywnych i mięsnych, sosów, syropów i deserów. Stanowią wyśmienity dodatek do sałatek owocowych, napojów, ponczów. Dodanie listka mięty do koktajlu nada mu aromatyczny i oryginalny wygląd.Herbatka z mięty polecana jest przy dolegliwościach przewodu pokarmowego i wątroby, pobudza apetyt i zapobiega stanom zapalnym. Działa łagodząco przy migrenach, bólach głowy, nieżycie dróg oddechowych. Napar z mięty stosuje się jako napój orzeźwiający. W ogródku miętę warto uprawiać w pobliżu róż, gdyż odstrasza mszyce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz